सामग्री पर जैथिन

पतञ्जलि योगसूत्र

विकिपीडिया से

योगसूत्र योग दर्शनके मूल ग्रन्थ है । ई छौ दर्शनमे से एक शास्त्र है आउ योगशास्त्रके एक ग्रन्थ है । योगसूत्रके रचना ३००० बरिसके पहले पतञ्जलि कैलन । एकराला पहिलेसे ई विषयमे विद्यमान सामग्रियोके एकरामे प्रयोग कैलन ।[१] योगसूत्रमे चित्तके एकाग्र करके ईश्वरमे लीन करेके विधान है । पतञ्जलिके अनुसार चित्तके वृत्तिके चञ्चल होवेसे रोकले (चित्तवृत्तिनिरोधः) योग है । अर्थात् मनके एन्ने-ओन्ने भटके न देल, केवल एके वस्तुमे स्थिर रखेले योग है ।

योगसूत्र मध्यकालमे सर्वाधिक अनूदित कैल गेल प्राचीन भारतीय ग्रन्थ है, जेकर लगभग ४० भारतीय भाषा एवं दु विदेशी भाषा (प्राचीन जावाभाषा एवं अरबीमे अनुवाद होलै ।[२] ई ग्रन्थ १२मा से १९मा शताब्दी तक मुख्यधारा से लुप्तप्राय हो गेलै हल किन्तु १९मा-२०मा-२१मा शताब्दीमे पुनः प्रचलनमे आ गेलै हे ।[३]

  1. ↑ Wujastyk 2011
    Archived २०१७-०९-३० at the वेबैक मशीन, p. 33.
  2. ↑ White 2014
    Archived २०१७-०९-३० at the वेबैक मशीन, p. xvi.
  3. ↑ White 2014
    Archived २०१७-०९-३० at the वेबैक मशीन, p. xvi-xvii, 20-23.